Bepaling van chlorofyl

Een van de uitdagingen die zich voordoen bij het gebruik van oppervlaktewater als bron voor drinkwaterproductie, is de ontwikkeling van fytoplankton in rivieren en reservoirs. Het kan de waterbehandeling op verschillende manieren verstoren.

De snelste methode om fytoplankton-biomassa te kwantificeren, is de meting van chlorofyl in het water. De test wordt in enkele uren uitgevoerd en de resultaten worden weergegeven in μg/l chlorofyl a.

Als een indicatie van de achteruitgang van het fytoplankton wordt ook de concentratie van feofytine a vermeld. De methode is geaccrediteerd door BELAC.

De manieren hoedat fytoplankton de waterbehandeling verstoort zijn: filterverstopping door grotere filamenteuze algen, meestal diatomeeën; filterpenetratie door kleine beweeglijke algen, en de productie van slechte smaak en geur, meestal door blauwgroene algen.

Onze chlorofylbepaling bestaat uit filtratie van een watervolume, gevolgd door extractie in warme ethanol en spectrofotometrische detectie.

Een verzuringsstap maakt correctie voor feopigmenten mogelijk.